Blog

22 maart 2015 Bloemen in MTB GP Kivada Berlicum

23rd March 2015


Ik was het eigenlijk niet van plan maar kon het ook niet laten om te starten in Berlicum. Natuurlijk niet het meest uitdagende parkoers maar als je volle bak rijdt, wordt het vanzelf zwaar. Behalve het vele bochtenwerk, toch ook een paar dropp offs, heuveltjes en los zandstroken. Het rondje was met 6 km wel aan de lange kant en daardoor voor het publiek niet heel aantrekkelijk.
Er werd opgesteld volgens het regelmatigheidsklassement van vorig seizoen. Met toen één wedstrijd gereden te hebben, betekende dat voor mij starten vanaf de laatste startrij. Eigenlijk al kansloos voor de overwinning aangezien het parkoers al vrij snel overging in singletrack waar het ritsen werd en aansluiten. Nadat het startsein gegeven was, mijn weg door de menigte proberen te zoeken om zo gunstig mogelijk te positioneren. Het werd inderdaad dringen; je wilt harder maar kan er nergens langs. Beetje frustrerend maar meer dan de rust bewaren en inhalen op stroken waar het wel kon, was de enige optie. Na één ronde reed ik op 18e plaats en er kwam meer ruimte en zo hopte ik van groepje naar groepje totdat ik uiteindelijk in een groepje kwam te zitten met Karen Brouwer, Britt van den Boogaart en Julia Boschker. Wij streden voor de laatste podiumplaats. Ik voelde me niet goed genoeg om uit het groepje weg te rijden en heb het laten aankomen op de laatste ronde. Heb een paar speldenprikjes uitgedeeld maar kon niet doorzetten en besloot te vertrouwen op mijn sprint. Vanaf koppositie de sprint aangegaan en deze van de het groepje gewonnen. Yeehhhhhh bloemen en goed gevoel!

21 en 22 februari 2015 – Het weekend waar ik het meest tegenop heb gezien…..

23rd February 2015

Het was het weekend waar ik het meest tegenop zag. Enerzijds natuurlijk de fysieke inspanningen van 2 wedstrijden maar anderzijds met name het laatste weekend in de kleuren van het ZZPR.nl/Orange Babies Cycling Team waar ik vanaf 2007 heb mogen rijden. Langs deze weg wil ik dan ook ploegleiding, alle begeleiders, collega renners/renster en de sponsoren van het ZZPR.nl/Orange Babies Cycling Team bedanken voor een geweldige tijd! Ik zal jullie missen.

Zaterdag afgezakt naar het zuiden, naar Heerlen, voor de laatste wedstrijd van de KNWU topcompetitie. Onder alle omstandigheden een lastig rondje voor mijn rug. Na nog wel een geweldige kopstart, werd het op de eerste zwaar lopende stroken duidelijk dat lijf en leden niet in de beste conditie verkeerde oftewel ik stond aardig geparkeerd. Het werd dus een strijd met mezelf. In de laatste 2 rondjes kon ik er nog een finale uitpersen en zo een heel bescheiden 14e plaats behalen. Dit was overigens genoeg om derde te worden in de eindstand van de topcompetitie veldrijden. Een leuke beloning!

Zondag de Sluitingsprijs Oostmalle, altijd een feest om daar te rijden voor een zeer enthousiast publiek op een rondje waar ik blij van word. Veel zand, draaien en keren, stukjes bos en asfalt; kortom een mooie mix voor mooie cross.
Het was even afwachten hoe mijn rug het zou gaan houden; die voelde niet echt in shape oftewel helemaal niet fijn.
Ik had een prima start maar in de eerste zandpassage moest ik van de fiets af aangezien iemand voor mij half viel. Daar verloor ik in eerste instantie tijd en plaatsen. Geen paniek maar rustig op zoek gegaan naar mijn eigen ritme, de techniek in het zand proberen te bewaren en het koppie erbij te houden. Ik schoof steeds wat op en in de laatste 2 ronden kwam ik samen met Sophie de Boer te rijden om de 9e plaats. Toen Sophie een foutje maakte in het zand, kon ik daar van profiteren dus de 9e plaats in de pocket. In de laatste meters besefte ik maar al te goed dat het de laatste meters waren in het ZZPR.nl/Orange Babies Cycling Team tenue. Einde van een hele fijne tijd.

Verder wil ik ook de supporters bedanken, iedereen die mij gesteund heeft op welke manier dan ook en speciaal Marius!

Nu is tijd voor bezinning; alles eens goed op een rijtje te zetten en kijken of er nog mogelijkheden op mijn pad komen om door te gaan met deze mooie sport!

7 en 8 februari 2015 Heel tevreden over dubbel Lille en Hoogstraten

10th February 2015

LILLE
Sinds vrijdag staat er 48 jaar achter mijn naam. Toch voelt het gewoon hetzelfde. We vertrekken op tijd naar de laatste manche om de B-post in Lille. Altijd een super leuk, afwisselend parkoers met zand, draaien en keren, stukje bos en een modderpassage. Ook dit jaar met heel enthousiast publiek en een geweldige sfeer waar ik altijd van geniet. Heerlijk om hier te mogen rijden.
Ik had een geweldige start van af de tweede startrij en kon gelijk met de eersten mee. In de loop van de eerste ronde moest ik hier en daar al kleine gaatjes laten; tempo voor mij te hoog. Viel even terug, recupereren om daarna mezelf weer te herpakken. Het werd een gevecht om de 10e plaats met Bianca van de Hoek. Zij had op het laatst de beste papieren en had een 25 meter voorsprong in de laatste ronde. Ik geloofde er nog in om terug te komen op haar wiel en er een sprint van te maken. Met de inmiddels opspelende aanwezige pijnlijke rug er alles uitgeperst en het lukte om op het verharde gedeelte aansluiting te maken. Direct zette ik de sprint in waarop Bianca geen antwoord had. Blij met deze top 10 notering.

HOOGSTRATEN
Een ‘dubbel’ zoals dat heet. Vandaag naar Hoogstraten terwijl het lijf eigenlijk nog zegt: ben nog niet hersteld, ben nog moe Ook mijn zwakke plek, mijn rug voelde nog niet echt top, en dat is zachtjes uitgedrukt. Desalniettemin wilde ik toch rijden. Bij de verkenning van het parkoers leek het alsof mijn fiets niet in orde was. Ik kwam niet vooruit! Dat bleek niet het geval. Het rondje liep gewoon vreselijk zwaar. Oftewel het zou stoempen worden. Wanneer ik fit en fris zou zijn, zou ik zeker blij zijn geweest met deze omstandigheden maar vandaag was het natuurlijk anders. Maar geen gezeur. No mud no glory en crossen doe je onder alle omstandigheden. Na de juiste mindset gevonden te hebben, de wedstrijd puur op karakter gereden en ergens uit mijn tenen de kracht gehaald om uiteindelijk als 11e te finishen. De herstelmodus zal een extra dagje langer nodig zijn!

25 januari 2015 Wereldbeker Hoogerheide – 26e plaats

28th January 2015

In Hoogerheide mocht ik jaren geleden in 2004, met de handen in de lucht over de finish nadat ik de sprint van Marianne Vos en Daphny van de Brand won. Dat was toen…..

Nu in 2015, 11 jaar later stond ik weer aan het vertrek op dit parcours waar ik me wel erg in mijn element voel. Snelle stukken afgewisseld met zwaar lopende passages, hoogteverschillen en door de weersomstandigheden lekker veel modder.
Vanaf een 39e startpositie vertrokken. Zat zo in het midden van het peloton van 55 rensters toen we het veld indraaiden waar je direct ‘geparkeerd’ kwam te staan in diepe modder. Zo snel mogelijk van de fiets af, lopen en weer door. Na één ronde reed ik zo tussen plaats 22 en 30. Ik wilde wel mee met de eersten maar op sommige gedeelten van het parkoers was ik de mindere en verloor zo de aansluiting. Het steile loopgedeelte ging niet elke ronde lekker aangezien mijn linker, zwakke been daarin weigerde. Verder voelde ik me zeker sterk en had ik niet echt verval al was het de laatste anderhalve ronde toch aardig op toen ik met twee andere dames om de 24e plaats aan het strijden was. Ik delfde het onderspit in het laatste gedeelte van het parkoers en finishte zo als 26e. Alles gegeven, alles eruit gehaald.
Helaas is dat niet voldoende om geselecteerd te worden voor de wereldkampioenschappen in Tabor aankomend weekend.
In het wereldbeker klassement ben ik als 29e geëindigd.

Na het WK staan er voor mij nog 4 wedstrijden op het programma:
7 februari 2015 – Lille
8 februari 2015 – Hoogstraten
21 februari 2015 – Heerlen
22 februari 2015 – Oostmalle

Referenties

twitter

Twitter Updates